په کابل کې د تېرې اونۍ ځانمرګی برید

 چې د داعش-خراسان لخوا ترسره شو – یو رسټورانټ ېې په نښه کړ او ملکي وګړي یې ووژل.
راځئ چې روښانه ېې کړو چې دا څه وو.

دا نه مقاومت وو، نه ځواک او نه هم ستراتیژي.

دا د بې وسلې خلکو قصدي وژنه وه چې ډوډۍ یې خوړله – یو عمل چې د داعش-خراسان اصلي څیره افشا کوي: یو غورځنګ چې هیڅ سیاسي راتلونکی نلري، هیڅ اخلاقي مشروعیت نلري، او د جګړې په ډګر کې هیڅ جرئت نلري.
د داعش-خراسان په څیر ډلې په دا ډول نندارو کې خپل بقا ویني، ځکه چې دوی نشي کولی وفاداري وګټي، سیمه اداره کړي، یا یو تلپاتی څیز جوړکړي
د ملکي وګړو وژنه د ځواک پیغام نه لیږي. دا د نا امیدۍ پیغام لیږي.

او د دې په څیر هر برید یوازې د دوی انزوا، د دوی رد کول، او د دوی په پای کې سقوط ګړندی کوي.